Aan alles komt een eind of soms is het gewoon tijd om ergens een punt achter te zetten. Zo ook aan mijn medewerking aan blggr dat schijnbaar een zachte dood aan het sterven is. Wat op zich jammer is. Maar goed, zo gaan de dingen. Het jaar is afgelopen en het nieuwe begint en ik heb het druk zat met allerlei nieuwe dingen. Dus bij deze wens ik iedereen een fijn Nieuwjaar en een gelukkig leven en wie weet komen we elkaar nogmaals tegen. In ieder geval met de beste groeten. Ronald M.Offerman

Rare jongens die Polen. Je vraagt je toch af wie er zoiets steelt. De slagzin van Auschwits zoals ik ergens in de krant las, was gestolen. Slogan vond ik in dit verband ook al zo gek klinken. Ik vind slogan meer werven van leden of nieuwe klanten, iets van kom bij onze voetbal club of I Amsterdam. Maar Arbeid macht Frei, als slogan!!!

Ik ben geen groot fan van Patricia Paay, maar ik heb ook niets tegen haar. Ze is er. Ik vind haar altijd wel vermakelijk. En ik vind ook nog dat ze er zeer behoorlijk uit ziet. Nou weet ik wel dat ze het nodige aan zich zelf heeft laten verbouwen. Maar ja, ik schijn de enige in Nederland te zijn die problemen mee heeft met al die operatie, s. Dus daar moet ik niet over zeuren. Voor de gene die het nog niet weten, er staat van haar dus een foto reportage in De Playboy. Mocht u denken dat ik daarvoor s”morgens vroeg naar de sigarenwinkel ben geweest, dan moet ik u teleurstellen.

Fantaseren helpt tegen depressie las ik in de krant. Het blijkt uit onderzoek dat mensen die lijden aan een depressie na een cursus “fantasie bevordering “een stuk sneller opknappen dan mensen die niet fantaseren. Ik ben mijn hele leven al een fantast. Ik kan uren op de bank liggen terwijl ik de meest wilde fantasieën heb. En die gaan heus niet allemaal over sex. Mensen uit mijn omgeving denken dan, goh daar ligt ie weer, maar eigenlijk ben ik dan behoorlijk druk bezig.

Eindelijk ik heb het ook. Terwijl ik al twee dagen bezig ben met een nieuwe column komt er niets uit mijn toetsenbord. Vreemd. Ik ben nu al zestien keer opnieuw begonnen en elke keer als ik een stukje op weg ben dan denk ik, goh wat een slap gelul eigenlijk. Wie zou dit willen lezen. Ik zelf niet in ieder geval. Dus ik sla het op( je weet het nooit misschien is het toch wel erg goed) en ga weer wat anders doen.

Soms gaan dingen plotseling heel erg snel. Wat begint als een aardigheidje wordt door het bij elkaar komen van verschillende dingen plotseling heel erg serieus. Buiten dat ik te pas en te onpas overal columns en blogs plaats, schrijf ik veel gedichten maar ook teksten voor liedjes. Dat is leuk. Maar aangezien ik geen muzikant ben en ook niet al te veel vertrouwen heb in mijn zangkunsten, heb ik altijd andere mensen nodig om die teksten dan ook tot een echt lied te maken. Lang heb ik met mijn vriend Bart Kwant liedjes geschreven voor de band Springtij.

Eergisteren kreeg ik een briefje in de bus dat er gisteren tussen één en vijf uur iemand naar mijn CV ketel zou komen kijken. De woningbouwverenging wil een hoop CV ketels vernieuwen in de buurt. Dat mag ook wel, ik zag dat die van mij er al achttien jaar hangt. Dus die heeft zijn geld wel opgebracht zou ik zo denken. Ik vind het niet zo erg om een middag binnen te blijven. Dat doe ik wel vaker en ik vermaak me altijd prima. Maar als ik weet dat er iemand komt en dat je thuis moet zijn, dat is toch anders.