Ik las een stukje in een filmblad dat een bezoeker aan de film The curious case of Benjamin Button zich zo stoorde aan een andere bezoeker, die door de film heen zat te praten, dat hij zijn pistool trok en hem neer schoot. Natuurlijk was dit in Amerika. De pratende filmfan kwam er op zich nog goed vanaf, want hij had alleen een schotwond in zijn arm. En de schietende Brad Pitt-fan is gearresteerd en afgevoerd zodat hij de film niet heeft afgezien.

Ik heb de film nog niet gezien. Ik ga namelijk nooit naar de bioscoop. Ik heb er een grote hekel aan.  Als ik in zo een grote donkere zaal zit met allemaal mensen om me heen die ik helemaal niet ken en die allemaal kraken, smakken, bellen, in hun tas zoeken, praten, zuchten, snurken, zitten te bekken, hijgen, woelen in bioscoopzakken of andere duistere plekken, luidruchtig neuzen snuiten, hoesten en proesten en nog veel meer onsmakelijke geluiden maken en daar mee in overeenstemming zijnde luchtjes en geurtjes de bioscoopzaal in smijten, dan word ik helemaal onwel.

Dit heb ik trouwens ook in theaters, bussen,  trams, metro's, treinen en vliegtuigen, maar daar maak ik af en toe nog wel eens gebruik van. Terwijl ik als ik een beetje met een natte vinger een schatting maak, al zeker 15 jaar niet in een bioscoop ben geweest. Maar ik hou wel erg van films. Vroeger ging ik ook heel erg vaak naar de bioscoop. Soms wel drie keer in een weekend. Maar plotseling had ik helemaal genoeg van al die mensen om me heen. Niet dat ik ooit op iemand geschoten heb, ik heb geen pistool, maar ik kan me dat wel heel goed voorstellen.

Ik hoor mensen wel altijd praten over films. Dus volgens een soort vergelijkend waren onderzoek weet ik dan welke film ik moet zien en welke niet. En dan eens in de zoveel tijd ga ik naar de videotheek en huur een hele stapel dvd,s en dan ben ik weer helemaal bij. Bij mij thuis op de bank zonder al die kwalijke geluidjes. Nu hoor ik heel veel over de film Revolutionary Road. Jaren geleden heb ik het boek al gelezen en dat vond ik erg mooi. Maar over de film heb ik al verschillende dingen gehoord o.a. dat hij vreselijk saai is, maar ook prachtig, droevig, meeslepend, schitterende beelden enz, enz.

Dan denk ik wel: ik zou hem in de bioscoop moeten zien op een heel groot scherm, want dat is natuurlijk mooier dan op mijn tv. oen ik keek in welke bioscoop hij speelde zag ik dat hij in zaal nummer zoveel werd gedraaid en uit mijn herinnering weet ik dat daar het scherm eigenlijk kleiner is dan mijn tv. Dat zou me nog niet zoveel uit maken, maar een stemmetje in mijn hoofd zegt dan: Die mensen, al die mensen om je heen. En dan ga ik toch maar niet. Ik wacht wel tot hij in de videotheek ligt. Zonder bijgeluidjes.

P.S.

Ik moet eerlijk bekennen dat ik van de zomer nog een keer in de Tuschinski bioscoop ben geweest bij de première van een Stones-film, maar toen zat de zaal nog niet halfvol.

Ronald M. Offerman

www.ronaldofferman.nl